Yeni bir nesil yetiştirmek

Etiyopya, 11 Ekim 2006 (BWNS) - Addis Ababa’nın batı ucundaki bu alt şehir pek çok yabancı elçilikler ve uluslararası gelişme ofislerinin yeri olmakla birlikte, yine de yoksulluk ve işsizlikten payını almaktadır.

Sakinlerin çoğu eğer hiç işleri yoksa ağır işçi veya yerli işçilerdir – inşaat işçileri, aşçılar, hizmetçiler ve çamaşırcılar. HIV/AIDS, geride birçok yetim ya da ebeveynlerden tekini bırakan bir diğer meydan okumadır.

Böylece haftanın çoğu gününde burada sokaklarda çalışan, ayakkabı parlatarak akşam yemeğini sağlamaya yardım eden, meyve ve sebze satan veya sadece dilenen çocuklar bulmak olağandışı değildir.

Ancak Cumartesileri görüntü biraz farklıdır. Bu aynı çocukların çoğu, diğer şeyler arasında dürüstlük, güvenilirlik ve asil yaratılmışlık gibi ortak değerlerin önemini dikkatle çalışıyor olarak bir Bahai ailenin evinde toplanmış bulunabilirler.

Sınıflar sadece sekiz ay önce, Mart ayında başlamış olmakla birlikte, şimdi düzenli bir şekilde her hafta 100’den fazla çocuğu çekmektedir. Yaş gruplarına göre ayrılan bu sınıfları Nefas Silk Lafto Bahai toplumu yedi yerel Bahai gönüllünün yardımıyla yönetmektedir.

Anne babalar bu Cumartesi programından son derece memnun olduklarını söylüyorlar.

Çocuğu haftalık sınıfa katılan Nefas Silk Lafto’lu bir anne olan Ejigayehu Gemeda, “Çocuğum bu sınıfa katıldığından beri bazı olumlu davranış değişiklikleri görüyorum. Eğer bu sınıf devam eder ve bebeğim daha fazla eğitim alırsa yaşamını tamamen değiştireceğinden hiç şüphem yok” dedi.

Basit adıyla Bahai çocuk sınıfları olan bu çaba, çocuklar için ahlaki ve ruhani esaslarda yerel seviyede eğitim sunmak üzere  dünya çapındaki Bahai toplumunun küresel bir girişiminin parçasını yansıtmaktadır.

Uluslararası Bahai Toplumuna göre, 90,000’den fazla katılımcı ile dünyada şu anda olan bu gibi 10,000’in üzerinde Bahai çocuk sınıfı vardır.

Bahai Yazıları, özellikle erdemler ve ruhaniyet bakımından eğitim ihtiyacı üzerinde durarak çocukların eğitiminin önemini vurgular. Yerel şartlara ve ihtiyaçlara uyarlanmakla birlikte dünyadaki Bahai çocuk sınıfları, dünyevi eğitimde genellikle dikkate alınmayan bir içeriği sağlamayı amaçlayarak ahlak eğitimine odaklanmaktadır.

Etiyopya’daki Bahai çocuk sınıflarını koordine eden Sabri Gelişim Enstitüsü’nün yöneticisi Ahadu Abaineh, “Bahai çocuk sınıfları akademik boşluğu doldurmaktadır. Onlar, çocukların olgunluk yaşına ulaştıklarında olumlu değişimin aktif aracıları olmaları için hayal gücü, düşünme ve yaratıcılık ile ilgili iç potansiyellerini geliştirmelerini mümkün kılarlar.

Enstitü’ye göre, Etiyopya’da Bahai toplumları tarafından sağlanmakta olan bu gibi yaklaşık 45 yerel çocuk sınıfı var.

Addis Ababa’da halen sunulmakta olan bu gibi 13 sınıftan üçü, bu çabada Bahai toplumu tarafından üstlenilen taban yaklaşımını—ve de genel toplum tarafından sınıflara verilen olumlu alıcılığı—sergileyen ilginç örnekler olarak göze çarpmaktadır.

Derin sosyal ihtiyaçlar

Nefas Silk Lafto’daki sunulan sınıf gibi, Kirkos ve Yeka yerleşim yerlerindeki sınıflar benzer olarak dünyanın bu bölümüne özgü olan güç sosyal sorunlarla—yoksulluk, düşük eğitim, HIV/AIDS’in zararları—çevrilidir.

Ayrıca her bir toplum da kendi farklı dinamiği ile karşı karşıyadır.

Örneğin Kirkos, Addis Ababa’nın kentsel bir bölgesinde yerleşiktir. Oradaki gençler, uyuşturucu ve alkol kullanımının, kirliliğin ve hep daha fazla köy genci iş arayışıyla göç ettiği için kalabalıklaşmanın yüksek seviyelerinden sıkıntı çekmektedir.

Bu, beş yıl önce 2002’de, iki çocuğunun ruhani gelişimi için bir sınıf başlatmak isteyen Bahai anne Lennie Ketsela tarafından başlatılan bir çocuk sınıfı için olan ortamdı.

Bn.Ketsela, “Kirkos yaşaması güç bir yerdir. Nüfus çok yüksek. Çok işsizlik var. Buradaki çoğu insan gündelik işçidir” dedi.

Az sayıda çocukla başladıktan sonra sınıf, çocuklar onu duydukça hızlı bir şekilde büyümüştür.

Bn.Ketsela, “İki çocukla sınıfı başlattıktan altı ay sonra yaklaşık 12 katılımcı çocuğumuz oldu” dedi ve çocukların katıldıkları bir Bahai kutsal gün kutlamasını arkadaşlarına anlatmalarından sonra bu sayının 100 civarına yükseldiğini ekledi. Bu büyüme, Etiyopya Bahai toplumunun sahibi olduğu ve yönettiği bir ilkokul olan Fresh and Green Bahai Okulu’ndaki daha büyük tesislere taşınmayı gerektirdi.

Anne babalar Kirkos’taki sınıfların, aksi durumda ahlaki ve ruhani eğitimden mahrum kalabilecek olan çocuklarına yararlı olduğunu söylüyorlar.

Gündelik bir işçi ve Kirkor sınıfındaki çocuklardan birinin annesi olan Bn.Gelam Awol, “İşimden dolayı çocuklarımla beraber olacak zamanım yok. Ben Müslümanım, bu yüzden ruhani eğitim benim için çok önemli. Çocuğumun Allah korkusu hakkında konuştuğunu ve dualar okuduğunu görmek iyi. Çocuğum için bu sınıfları beğenmemin sebebi budur.”

Başka bir anne olan Tayework Lemma, kızının artık daha sık dua okuduğunu söyledi. Bn.Lemma, “O, uyandığı zaman, yemek yemeden önce, okula giderken dualar okuyacak. O temiz ahlaklı olmayı da şimdi çok merak ediyor. Komşular bile onun çok değişmiş olduğunu gördüklerini söylüyorlar.”

Çocuklar genç oldukça bazıları daha küçük olanlara yardım etmek için gönüllü olmaya devam ettiler ki bu sınıfların kalıcı etkisinin kanıtıdır. Bn.Ketsela, “Onlar hizmet etmenin ne demek olduğunu anlamaktalar” dedi.

Addis Ababa’nın kuzey bölümünde yaklaşık 300,000 ila 400,000 sakinin bulunduğu bir bölge olan Yeka’da yeni bir Bahai çocuk sınıfı bu yıl ilk başlatıldı ve şimdi 80’den fazla katılımcısı var.

O bölgedeki bir Bahai olan Metkneh Getachew-Bagashaw, “Mahallede yapacak fazla bir şeyleri olmayan birçok çocuk olduğunu gördüm. Bu yüzden bir Bahai çocuk sınıfı başlatmaya karar verdim” dedi.

Nefas Silk Lafto’daki sınıfla olduğu gibi buradaki anne babalar da çocuklarının davranışında değişiklikler görüyorlar.

Bu sınıftaki iki çocuğun annesi olan Azed Badi, “Gerçekten, gerekten çocuklarım değişti. Yorgun olup da bazen bağırdığım zaman onlar bana bizim birbirimize nazik olmamız gerektiğini hatırlatıyorlar. Bu beni şaşırtıyor çünkü alışılageldik şeylerin tarzındaki büyük bir değişim” dedi.

Worketalu Mersa, yedi yaşındaki kızının, sınıfa katılamayabileceğini öğrendiği bir hafta sonu ağlamaya başladığını söyledi.

Bn.Mersa, “Bir hafta sonu Nardos’u yanımda kız kardeşimin evine götürdüm. O zaman çocuk ağlamaya başladı. Kız kardeşim ve ben şaşırdık çünkü o kız kardeşimin evine gitmeyi severdi. Sınıfını kaçırmak istemediği için ağladığını söyledi. Bize, dualar öğrenmekten ve şarkılar söylemekten hoşlandığını ve onu kaçırmak istemediğini söyledi. Kız kardeşim bunun önemli gibi göründüğünü ve onun sınıfı kaçırmaması gerektiğini söyledi. Böylece eve geri döndük.”

Evrensel konular

Sabri Gelişim Enstitüsü’nden Sn.Abaineh, sınıflarda öğretilen erdemlerin bütün dinlerde evrensel olduğunu söyledi. Bunlar; Allah’a güven, birlik, şefkat, adalet, sevgi, insanlığa hizmet, doğruluk, güvenilirlik, asil yaratılmışlık, alçakgönüllülük, dürüstlük, nezaketli konuşma, cömertlik, sosyallik ve sabır.

Sn.Abaineh, “Bu sınıflar, şarkılar, oyunlar, sanat, ezber, hikâye anlatma ve öğretmenlerinin yardımıyla çocukların yazıp uyguladığı piyesler ile canlı tutulmaktadır” dedi.

Sınıflar,  sık sık kendileri öğretmeye gönüllü olan, evlerini açan ailelerin evlerinde küçük gruplar halinde yürütülmektedir.

Sn.Abadieh şunları söyledi: “Bahai çocuk sınıflarının en önemli öğelerinden birisi, onların tamamen gönüllülük esasına göre yürütülmeleridir. Tüm çocuk sınıfı öğretmenleri gönüllülerdir ve bu sınıflar büyük adanma ve bir sorumluluk duygusuyla yapılırlar. Bu hizmet duygusu, bir öğretmen maaşı olmadan yüzlerce çocuğun öğrendiği bu sınıfları ayırt eden bir şeydir.”

Nefas Silk Lafto’daki sınıflar, hareket halindeki bu sürecin somut bir örneğidir.

Like Yeka, Kirkos ve Nefas Silk Lafto, yaşaması zor yerlerdir. Bahai çocuk sınıflarına katılan çocukların bir çoğu anne ya da babalarından birisini ya da her ikisini AIDS’den dolayı kaybetmişlerdir.

Sınıflar, 2005’in ortalarında Nefas Silk Lafto’ya taşınmış olan Kurt ve Marcia Henne’nin evinde yapılmaktadır. Bay Henne o tarihten önce, toplum sağlığı ve sürdürülebilir gelişmeye odaklı bir uluslararası sivil toplum kuruluşu olan Project Concern International için ülke direktörü olarak görev aldı.

Bay Henne, ailede kimsenin Habeş dili konuşmadığını kaydederek, “11 ve 9 yaşlarındaki iki büyük çocuğumuz dil engeli nedeniyle çabuk arkadaş olmadılar. Bu sebepten, mahalle çocuklarını evimizin garajını sokağa bağlayan yolda bizimkilerle futbol oynamaya davet ettik dedi.

1987’den beri Bahai olan Bay Henne, “Çok geçmeden kolayca evin içinde ve dışında koşan 10-15 çocuk oldu. Karım ve ben bunun bir Bahai çocuk sınıfı başlatmamız için mükemmel fırsat sağladığını düşündük” dedi.

Sınıf hızlı bir şekilde bir aydan biraz fazla bir sürede 50-100 çocuğun dahil olduğu orijinal boyutuna ulaştı.

Henne ailesi yardım için Addis Ababa toplumuna geri döndü. Onlar dünyadaki Bahai toplumlarının son yıllarda çocuk sınıflarına odaklanmakta olduğunu biliyorlardı.

Tewodros Sikru, bu sınıflarda yardımcı olmaya karar veren ve Addis Ababa Bahai toplumundan gelen yedi gönüllüden birisidir. O, bu sınıfların büyüdüğünü çünkü bu mahallelerde çocuklar için çok az düzenli aktivite olduğunu söyledi.

Yerel dili konuşan Sn. Sikru gibi eğitimli öğretmenlerin yardımıyla Cumartesi sabahı sınıfı giderek popüler hale gelmekte. Katılan çocukların sayısı şimdi her hafta 100 ila 200’dür.

Çocuklarının karakterindeki olumlu gelişmeyi gördükten sonra anne babaların bazıları daha fazla bilgi sormaya davet edildi. Bu, anne baba çalıştaylarına yol açtı.

Bay Henne şunları söyledi: “Onların soruları, bizim onların çocukları ile ne yaptığımız ve onların kendi çocukları ne yapabileceği arasında dönüp dolaştı. Bu anne babaların çoğu çocukları olan çocuklardı. Bu demektir ki onlar ebeveynliğin sınavlarına hazır değillerdi.”

Ebeveynlik çalıştayları başlamış olduğu için büyük çocuklar da aktivitelere bir ilgi göstermektedir.

Bay Henne, “Şimdi onların Perşembe akşamları katıldıkları bir sanat programları var” dedi.